Pracownia przy Smolnej 36 została założona w 1951 roku przez rzeźbiarza Karola Tchorka. Tu przeniósł on zbiory z Salonu Sztuki Nike – rodzaju antykwariatu i jednocześnie galerii sztuki współczesnej, które prowadził podczas okupacji przy Marszałkowskiej, tu tworzył również własne prace. Zachowały się jego monumentalne gipsowe modele socrealistycznych rzeźb, w latach 50. XX wieku portretował Broniewskiego, stworzył płaskorzeźbę matki z dzieckiem na elewację MDM-u, projektował pomnik Chopina. Zachował się też jego model projektu nagrobka dla Władysława Strzemińskiego, a także tablicy z inskrypcją: „Miejsce uświęcone krwią Polaków poległych za wolność ojczyzny”. Projekt Tchorka wygrał konkurs ogłoszony w 1948 roku. Tablica w blisko dwustu odsłonach wisi na warszawskich ulicach, w miejscach masowych egzekucji.

Artysta zmarł w 1985 roku. Jego dorobek został zinwentaryzowany przez syna Mariusza Tchorka, znanego teoretyka sztuki, współzałożyciela Galerii Foksal, który w pracowni złożył również własne archiwum. W 2004 roku, po śmierci Mariusza Tchorka, zbiory zgromadzone w pracowni odziedziczyła jego żona Katy Bentall, artystka urodzona w Londynie. Przy pomocy architekt Małgorzaty Wagner, z wielką starannością podjęła pełną rekonstrukcję zniszczonego wnętrza.

Katy Bentall od kilkunastu lat w swoich działaniach artystycznych interpretuje i komentuje historyczną przestrzeń, kontynuuje namysł nad teorią MIEJSCA, ukutą przez jej męża. Dzięki jej zaangażowaniu zbiory pracowni stały się „żywym archiwum” wykorzystywanym przy wielu pracach badawczych, wystawach, warsztatach, projektach artystycznych i opracowaniach upowszechniających kulturę. Działania te wspiera Stowarzyszenie Przyjaciół Pracowni Tchorek-Bentall.

Pracownia ma status Warszawskiej Historycznej Pracowni Artystycznej.

Zdjęcia: Katy Bentall, portret Katy Bentall: Tomasz Juszczak